Mijn nieuwe boek. De laatste uit de
trilogie. Ben nog volop in het creatieve proces om dit laatste deel tot wasdom
te brengen.
Ultima thule gaat over hoe we werelden ontdekken die we niet voor
mogelijk houden, maar wel bestaan. Werelden die we al bij onze geboorte hebben
meegekregen, maar gaandeweg verloren aan het “hebben” in plaats van het” zijn”.
Hoe de “oude” wereld in mij steeds meer begint te verbleken en plaatsmaakt voor
een leven vol verwondering, ruimte, liefde en heling. Dit is een verhaal over
hoe we ons weer kunnen aansluiten op de natuurlijke stromen van het leven door
te leren dat elke stap die we zetten op deze wereld, ons dichter bij de
mystieke horizon brengt. Waar de hemel de aarde ontmoet en een alliantie
aangaan. Hoe het verhaal van de “vergeten herinnering” van Ceres (De rand van
de horizon) gestalte kan krijgen op deze wereld. Hoe de paralellen met de
wereld van Ceres ontdekt kunnen worden in mijn/onze prachtige vallei “Luz da Lameira”.
In mijn dagelijks leven in
een verlaten vallei in midden Portugal, word ik onderwezen door de existentie in
het polijsten van mijn “zijn” en erachter te komen dat de “vergeten herinnering”
van Ceres bestaat.
* Verwacht 1e helft van 2028.
"Er was geen enkele twijfel of stem in mij, niets,
nada. Zelfs de vraag die ik mij stelde kwam niet uit het willen weten. Want
eigenlijk wist ik het wel. Maar ik was nog niet zover dat ik het antwoord kon
toelaten en volledig omarmen.
Een aaneenschakeling van toevallige gebeurtenissen
brachten ons naar Lameira. Alsof het buiten ons om allemaal geënsceneerd was
voor ons. Zonder dwang in de richting geduwd werden om ons “hoederschap” te
aanvaarden.
Toen wij hier in april 2021 weerkeerden nadat we ons
hoeders konden noemen van Lameira, was een speciaal moment. Achteraf bezien was
het besluit om Lameira aan te kopen, geen weldoordachte actie. We vroegen ons bijvoorbeeld
niet af of er water was. Wel een belangrijke “bijkomstigheid” om er te kunnen
leven. Een primaire levensbehoefte! Naderhand heeft zich dat wel opgelost.
Een blinddate met grote gevolgen voor ons leven. Het was een welkom waarvan we beiden wisten
dat het ingegeven was door een alwetend veld dat ons droeg vanuit een synergie
in plaats en tijd.
De “de Waard tent” werd ons “basiskamp”. Een
geïmproviseerde buiten-keuken en een plek om de uitklapstoeltjes neer te zetten
onder een luifel van tentdoeken."
Quote